More languages
More actions

استعمار به پدیدهای گفته میشود که در آن دولت یا گروهی از مردم با هدف سوداندوزی خصوصی از راه استخراج منابع و بهرهکشی مردمان سرزمینی، آن را وادار به فرمانبرداری میکنند. از نگاه مارکسگرایی، استعمار در زمانهٔ مدرن از ابزارهای سرمایهداری برای تحمیل کردن خواسته و منفعتهای قشر حکمران در بیرون از مرزهای خود و نابود ساختن فرهنگها و ملتها در سراسر جهان است. مارکس بر این باور بود که در چهارچوب سامانهٔ جهانی سرمایهداری، استعمار رابطهٔ نزدیکی با توسعهٔ نابرابر دارد. به بیان وی، استعمار «ابزاری برای نابودی گسترده، وابستگی و بهرهکشی سامانمند برای ساخت اقتصادهای اختلالیافته، سردرگمسازی اجتماعیروانی، فقر شگرف و وابستگی نومستعمرهوار» است.[۱]
منبعها[ویرایش | ویرایش مبدأ]
- ↑ مایکل واتس (۲۰۰۵). «colonialism, history of» [استعمار، تاریخِ] در دانشنامهٔ بینالمللی توسعه.