More languages
More actions
دارایی خصوصی یا مالکیت خصوصی، که نباید با دارایی شخصی اشتباه گرفته شود، به گونهای از رابطهٔ کار با توان تولید گفته میشود. مالکیت خصوصی، بهعنوان مفهوم، تنها میتواند در بافت ویژهای از سامانهای سیاسی وجود داشته باشد که چگونگی وجود آن و اینکه چگونه میتوان از آن استفاده کرد را تعریف کند.
در نظام سرمایهداری، حق دارایی خصوصی برپایهٔ کاری که کسی میکند (بهعنوان گونهای دارایی شخصی) نیست، بلکه به تصرف و از آن خود کردن کار دیگران وابسته است. هدف مارکسگرایی براندازی دارایی خصوصی بورژوازی یا قشر سرمایهدار است؛ بااینهمه، نیازی در براندازی دارایی رعیتها و صنعتگران نمیبیند، چراکه بورژوازی هماکنون نیز در حال مصادرهٔ داراییهای آنها بوده و دارد آنها را به کارپیشه تبدیل میکند. ازاینرو، بیشتر مردم در کشورهای سرمایهدار از هیچگونه دارایی خصوصی برخوردار نیستند.[۱]
منبعها[ویرایش | ویرایش مبدأ]
- ↑ کارل مارکس، فریدریش انگلس (۱۸۴۸). «بیانیهٔ حزب کمونیست»