More languages
More actions
ژوزف استالین Иосиф Сталин იოსებ სტალინი | |
|---|---|
 | |
| Born | یُسِب بِساریُنیس دزِ جوغاشویلی ۱۸ دسامبر ۱۸۷۸ گوری، فرمانداری تفلیس، امپراتوری روسیه (گرجستان کنونی) |
| Died | ۵ مارس ۱۹۵۳ مسکو، جمهوری سوسیالیستی فدراسیونی شوروی روسیه (RSFSR)، اتحاد جماهیر شوروی |
| Cause of death | خونریزی مغزی |
| Nationality | گرجستانی |
| Political party | حزب کمونیست اتحادیهٔ شوروی |
یُسِب بِساریُنیس دزِ جوغاشویلی (۱۸ دسامبر ۱۸۷۸ تا ۵ مارس ۱۹۵۳)، بهتر شناختهشده با نام ژوزف استالین، مارکسیستلنینیست انقلابی گرجی، نظریهپرداز سیاسی و رهبر انتخابشدهٔ اتحادیهٔ شوروی از ۳ آوریل ۱۹۲۲ تا ۱۶ اکتبر ۱۹۵۲ بود و چندین دوره را بهعنوان دبیرکل حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی در این برههٔ زمانی گذراند.
هنگام رهبری استالین، شوروی زمانهٔ شگرفی از اشتراکیسازی و صنعتیسازی را به خود دید که تا اواخر دههٔ ۱۹۳۰ و اوایل دههٔ ۱۹۴۰ آن را از کشوری روستایی و عقبافتاده به ابرقدرتی سوسیالیست تبدیل کرد. هنگام رهبری او شوروی نقش مهم و بنیادینی در شکست آلمان نازی و امپراتوری ژاپن در جنگ جهانی دوم داشت.
شایعههای متداول[ویرایش | ویرایش مبدأ]
یهودیستیزی[ویرایش | ویرایش مبدأ]
با اینکه یهودیستیزی از ابزارهای تاریخی و پرکاربرد راستگرایان تندرو و بهویژه فاشیستها است و نظریههای توطئهای همچون «بلشویسم یهودی» و «بلشویسم فرهنگی» که ادعا بر وجود گروهی از یهودیان که قصد تصاحب جهان و چیرگی قومی و تباری دارند را به جنبش کمونیسم ربط میدهند. همزمان، تاریخدانانی بر این باورند که استالین نیز یهودیستیز بوده است. با وجود اینکه در روسیه پیش از انقلاب اکتبر تاریخچهٔ دراز و تاریکی از یهودیستیزی وجود داشت، هیچگونه مدرکی که اثبات کند استالین نیز از این دیدگاهها برخوردار بود وجود ندارد. نامهٔ زیر که نوشتهٔ استالین است خلاف یهودیستیزی او را اثبات میکند.[۱]
در پاسخ به پرسش شما:
شوونیسم ملّی و نژادی سنگوارهای از رسم و رسوم آدمستیزانهٔ زمانهٔ آدمخواریست. یهودیستیزی، بهعنوان گونهای افراطی از شوونیسم نژادی یا نژادشیفتگی، خطرناکترین بازماندهٔ عصر آدمخواریست.
یهودیستیزی برای بهرهکشان همچون برقگیریست که ضربههای مردم کارگر به سرمایهداری را به سوی دیگری منحرف میکند. یهودیستیزی برای مردم کارگر همچون کژراههای که آنان را از راه درست به در میکند و در جنگلی گم میسازد خطرناک است. ازاینرو، کمونیستها ازبرای انترناسیونالیست بودن، نمیتوانند چیزی جز دشمن سوگندخورده و آشتیناپذیر یهودیستیزی باشند.
در اتحاد شوروی، یهودیستیزی با اشد مجازات بهعنوان پدیدهای که عمیقاً با سامانهٔ شورایی ناسازگار است برخورد میشود. برپایهٔ قانون شوروی یهودیستیزان فعال مستعد اعدام هستند.
— ژوزف استالین, پاسخی به پرسش خبرگزاری یهودی در ایالات متحدهٔ آمریکا
هنگام دبیرکلی استالین، یهودیان ۴.۳٪ عضوهای حزب را تشکیل میدادند که نسبت به سهم آنها از جمعیت کل شوروی بسیار بیشتر بود. کاگانویچ و لیتوینوف، عضوهایی هنگام رهبری استالین، هر دو یهودی بودند. در طول سالهای آخر دههٔ ۱۹۳۰، با اینکه تنها ۱٪ از جمعیت شوروی یهودی بودند ۱۰٪ عضوهای کمیتهٔ مرکزی از یهودیان تشکیل شده بود.[۲]
حکومت یکهسالارانه[ویرایش | ویرایش مبدأ]
اینکه استالین دیکتاتور بوده و اراده و تصمیمهای شخصی خود را بر کل کشور زور میکردهاست در فضاهای بورژوایی پذیرفتهشده است. بااینهمه، در طول جنگ بزرگ میهنپرستانه (جبههٔ شرقی جنگ جهانی دوم)، دفتر سیاسی و فرماندهی ارتش تصمیم ها را بهاشتراک میگرفتند. اگر نمیتوانستند به موافقت برسند، کمیسیونی از هر دو جناح مخالف میساختند تا پیشنهادی تنظیم کنند. استالین، بهعنوان فرماندهٔ کل قوای ارتش سرخ دیدگاه سرلشکران و سردارانش را در نظر میگرفت و به مشاورهٔ آنها نیز گوش میداد.[۳]
کمیتهٔ مرکزی عمومی بارها استالین را برای دبیرکلی حزب کمونیست اتحادیهٔ شوروی انتخاب کرد.[۴] همچنین، او چهار بار برای استعفا دادن کوشید ولی کمیتهٔ مرکزی اجازهٔ این کار را به او نداد.
منبعها[ویرایش | ویرایش مبدأ]
- ↑ استالین: پاسخی به پرسش خبرگزاری یهودی در ایالات متحدهٔ آمریکا.
- ↑ آلبرت سیمانسکی (۱۹۸۴). حقوق بشر در اتحاد شوروی. صص. ۸۸ ۹۴.
- ↑ لودو مارتینز (۱۹۹۶).«Another View of Stalin» [نقطهنگاه دیگری به استالین]. صص. ۲۲۹ تا ۲۳۶.
- ↑ کانون مارکس-انگلس-لنین (۱۹۴۹). «Joseph Stalin: a political biography» [ژوزف استالین: زندگینامهٔ سیاسی]. صص. ۳۴ تا ۴۸.